Amazon.com Review
When Lorenzo de' Medici seized control of the Florentine Republic in 1512, he summarily fired the Secretary to the Second Chancery of the Signoria and set in motion a fundamental change in the way we think about politics. The person who held the aforementioned office with the tongue-twisting title was none other than Niccolò Machiavelli, who, suddenly finding himself out of a job after 14 years of patriotic service, followed the career trajectory of many modern politicians into punditry. Unable to become an on-air political analyst for a television network, he only wrote a book. But what a book The Prince is. Its essential contribution to modern political thought lies in Machiavelli's assertion of the then revolutionary idea that theological and moral imperatives have no place in the political arena. "It must be understood," Machiavelli avers, "that a prince ... cannot observe all of those virtues for which men are reputed good, because it is often necessary to act against mercy, against faith, against humanity, against frankness, against religion, in order to preserve the state." With just a little imagination, readers can discern parallels between a 16th-century principality and a 20th-century presidency. --Tim Hogan
Machiavelli wordt gezien als de grondlegger van de politicologie. Machiavelli staat voor gewetenloze machtspolitiek op basis van nationalisme, militarisme en imperialisme
In de prins beschreef hij de opkomst en ondergang van staten. Volgens Niccolò Machiavelli hoefde de staat de algemeen geldende regels van moraal en fatsoen niet te volgen voor de instandhouding van haar macht. Politiek beschouwde hij als een doel op zich. Behoud en vergroting van macht, daar ging het allemaal om. Godsdienst beschouwde hij als een verzinsel en een vorm van bedrog
In "De prins" beschrijft Machiavelli hoe een veroverende prins (of ander feodaal heerser) zich als heerser van een nieuwe stad en/of nieuw land moet instaleren en hoe die fragiele macht te behouden. Hij stelt dat de reeds regerende heerser, wiens land al generaties word beheerd door zijn familie, zich veel minder druk hoeft te maken om staatsinrichting omdat er kennelijk al een goede balans bestaat tussen heerser en volk en hij die slechts hoeft te behouden, en zodoende meld Machiavelli dat hij het slechts over de nieuwe prins zal hebben.
