Posthuum Cecile Zandwijken: Een waardevolle energiebron is verloren
door Claudine Saaki
27/02/2010
Paramaribo - De craft- en kunstwereld heeft een belangrijke energiebron verloren in Cecile Zandwijken, die dinsdag op 72-jarige leeftijd is overleden. In leven was ze kunstenares en voorzitter van stichting Crabasi (Craft and Art Business Association of Suriname). Zandwijken wordt door haar kringen beschreven als een doortastende vrouw en ‘energieke oma’. “Als ze iets wou bereiken, ging ze er altijd voor. Ze liep altijd met een houten koffertje rond; een houtsnijwerk dat zij zelf had vervaardigd. Zo was ze ook bezig haar eigen kunst te promoten”, vertelt Murwin Sabajo van het directoraat Cultuur aan dWT.
Sabajo had geen hechte band met Zandwijken, maar het goede werk en de hulpvaardigheid van de kunstenares waren hem wel bekend. Zandwijken maakte ook deel uit van de cameraploeg bij de film ‘Het geheim van de Saramaccarivier’ van regisseur Pim de La Parra. Dat ze echt energievol was, beaamt Sabajo ook. “Na elke scéne hoorde je haar klapper. Cut cut!, schreeuwde ze na de opname. Zo deed ze spontaan mee met de ploeg.” Zandwijken maakte ook samen met Frans Olivieira een documentaire over houtsnijwerken in Suriname. “Ik herinner me nog toen ik voor Carifesta naar St. Kitts moest”, haalt Sabajo op. “Zandwijken was zelf niet geweest, maar ze stuurde leden van stichting Crabasi en ook nog enkele crafters ernaar toe. Zo bescheiden was ze ook. In 1988 werkte ik bij de media. Zandwijken was toen verbonden aan de Nationale Voorlichting Dienst. Ze stond altijd klaar voor je. Ze greep krachtig in. Dat was juist haar karakter.” Zandwijken had ook passie voor de dichtkunst. In 2006 won zij de eerste prijs van het Black Magic Women Pöeziefestival met het nu nòg meer sprekende gedicht ‘Ini a mofo neti’. Dit gedicht is te lezen op de website van Schrijversgroep ‘77. “Ze was heel erg actief als voorzitter van stichting Crabasi”, vertelt schrijfster Ismene Krishnadath die Zandwijken meemaakte bij de poezie-activiteiten van de organisatie Schrijversgroep ’77. “Ze hield echt van kunstnijverheid. Zelfs haar sieraden waren echt van prachtige noten uit de natuur. Dat was typisch Zandwijken.” Alexander Tolin, theatermaker en tevens dichter is nu ook lid van de stichting Crabasi. Hij heeft Zandwijken ondersteund met enkele projecten en onderzoek over de Tembe (instrument). “Ik vond het heel leuk met haar te werken, omdat ik me al in die branche bevind. Ik hielp haar bepaalde projecten uitvoeren en zij leerde ons dan ook over het behoud van ons eigen cultuur. Ik heb vijf jaren met haar gewerkt. En zo ben ik ook bij stichting Crabasi gebleven. Zandwijken was echt een inspirator en tevens een mentor.”.-.
