Pages: 1 ... 5 6 7 8 9 [10]   Go Down
  Reply  |  Print  
Author Topic: het zwijn, de wilde honden en de krokodil in de gruwelen der natuur  (Read 62653 times)
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #135 on: 09-08-2016, 12:10:45 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote



De politie heeft vanmiddag een loslopende hond gevonden op de Boezembocht in Rotterdam. Ze namen het dier mee en de viervoeter had het duidelijk naar zijn zin in de politie-Volvo.

De weggelopen hond zat als een vorst op de achterbank van het voertuig. Het dier stak guitig zijn kop uit het achterraam.

Agenten van de dierenpolitie achterhaalden via de chip van de hond wie de eigenaar is. Daardoor duurde het niet lang voor de politie de viervoeter kon terugbrengen naar zijn baasje.

http://www.ad.nl/rotterdam/hond-krijgt-lift-naar-huis-van-rotterdamse-politie~a2e280a0/
Logged
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #136 on: 22-08-2016, 11:44:24 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote



Een jaar of zeven geleden kreeg de Peruaanse wetenschapper Marino Morikawa een bezorgd telefoontje van zijn vader, waaruit hij begreep dat een jeugdherinnering bedreigd werd. Als kind was hij, samen met zijn vader, vaak gaan vissen in El Cascajo, een natuurgebied in Chancay, ten noorden van Lima. El Cascajo bleek ernstig vervuild en zo goed als dood dus Morikawa toog aan het werk.

Hij bedacht en ontwikkelde een manier om het moerasgebied te zuiveren zonder gebruik te maken van chemicaliën. Zijn eerste vinding maakte gebruik van nanotechnologie en betrof een systeem van ‘nano-luchtbellen’ – 10.000 keer kleiner dan de luchtbellen in frisdrank. Deze nanobelletjes slokten virussen en bacteria op en verlamde ze, waarna ze verdampten.

Morikawa ontwierp ook een biologisch filtersysteem om anorganische vervuiling, zoals zware metalen en drijvend afval dat afgebroken wordt door bacteria, aan te pakken. In nog geen 15 dagen zag hij al een opleving van de natuur in El Cascajo, een proces dat in het laboratorium  niet minder dan zes maanden geduurd had. “Moeder natuur doet gewoon wat ze moet doen. Ik stimuleer gewoon het proces”, aldus Morikawa.

Dat was in 2010. Al in 2013 werd 60 procent van het gebied weer gebruikt door trekvogels, op weg van Canada naar Pategonië. Marino Morikawa’s uitvindingen worden inmiddels met succes gebruikt in 30 verschillende habitats in de hele wereld, maar zelf heeft hij zijn oog laten vallen op twee bedreigde natuurgebieden in Peru zelf.

In de eerste plaats wil hij de vervuiling in het Lago Titicaca aanpakken, op 4.000 meter het hoogstgelegen bevaarbare meer ter wereld op de grens met Bolivia. Dit project moet in 2018 van start gaan.

Vervolgens is hij van plan de lagune van Huacachina, een oase nabij de zuidelijke stad Ica, te zuiveren. Hier is al sinds de jaren ’80 geen natuurlijk water meer bijgekomen, mede doordat Huacachina in de kurkdroge Peruaanse kustwoestijn ligt.

 

Bron : peruthisweek.com
Logged
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #137 on: 23-08-2016, 01:23:20 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote



Mensen kunnen heel goed samenwerken. Haast sterker nog dan ons taalvermogen wordt die hypersocialiteit wel genoemd als de unieke menselijke eigenschap die de basis voor het succes van onze soort zou zijn. Maar deze week publiceert de Nederlands-Amerikaanse primatoloog Frans de Waal, samen met collega’s, in Proceedings of the National Academy of Sciences eindelijk een grootscheeps experiment waarin chimpansees laten zien dat zij óók goed kunnen samenwerken.

Bij dieren zou intense samenwerking tussen individuen nauwelijks voorkomen. Bonobo’s doen het een beetje, maar chimpansees zouden nauwelijks effectief kunnen samenwerken. Dat bleek in de afgelopen jaren tenminste uit een reeks van experimenten. Meestal moesten de dieren daarbij samenwerken om voedsel ergens uit te voorschijn te trekken, bijvoorbeeld omdat er aan twee stokken tegelijk moest worden getrokken. Wie in zijn eentje trok, scoorde geen eten. Bonobo’s lukte dat wel, chimpansees nauwelijks.

Verder Lezen
Logged
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #138 on: 05-09-2016, 01:24:31 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote

<a href="https://www.youtube.com/v/v2qCtCE9dgI&amp;feature=youtu.be" target="_blank">https://www.youtube.com/v/v2qCtCE9dgI&amp;feature=youtu.be</a>

Voor het eerst is officieel bewezen dat honden net als mensen eeneiige tweelingen kunnen krijgen. Dierenarts Kurt de Cramer heeft in Zuid-Afrika de eerste puppytweeling van een Ierse wolfshond ter wereld geholpen.



© Kurt de Cramer

Ik had meteen het vermoeden dat het om een eeneiige tweeling moest gaan
Kurt de Cramer

Al langer werd vermoed dat het voor honden mogelijk is om eeneiige tweelingen ter wereld te brengen, maar dat was nog nooit officieel bewezen. De Cramer, die 26 jaar praktijkervaring heeft en meer dan 900 keizersnedes verrichtte, zag meteen dat er iets bijzonders aan de hand was toen hij de moeder, een Ierse wolfshond, met een keizersnede hielp. ,,Ik had meteen het vermoeden dat het om een eeneiige tweeling moest gaan", zegt hij tegen de BBC.

Hij kwam niet een, maar twee foetussen tegen die allebei vastzaten in dezelfde placenta. ,,Ze hadden hetzelfde geslacht en hele opvallende gelijkenissen", aldus De Cramer.

Verwonderen
Lang kon hij zich niet verwonderen over de tweeling, want er moesten nog vijf kleintjes ter wereld worden gebracht. Hij belde naderhand meteen specialisten om zijn vermoedens te bevestigen.

Het bloed van de tweeling is vergeleken toen de dieren twee weken oud waren. De resultaten hebben de vermoedens bevestigd en zijn gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Reproduction in Domestic Animals.

Dat er nooit eerder een eeneiige tweeling bij honden is ontdekt, is volgens de onderzoekers niet vreemd. Pups lijken altijd veel op elkaar, honden bevallen doorgaans uit het zicht en er worden nooit DNA-testen uitgevoerd. ,,Dat het ons zoveel tijd heeft gekost om een eeneiig exemplaar te vinden, moet wel betekenen dat het zeldzaam is", aldus De Cramer.



http://www.ad.nl/nieuws/wetenschappelijk-bewezen-ook-honden-kunnen-eeneiige-tweeling-zijn~aa8d1feb/
Logged
Bruno Wanton
Official Team Loen
MamjoDon
******
Offline Offline

Gender: Male
Posts: 18831


Algemeen Weetoloog


« Reply #139 on: 06-09-2016, 12:23:07 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote

Man dood door aanval van wespen


Een zwerm wespen © anp

Een man is gisteren overleden na een wespenaanval in de provincie Groningen.
RTV Noord meldt dat vandaag op basis van de gemeente Slochteren.


De man werkte in Schildwolde aan een riool en stuitte op een wespennest. De insecten staken
hem. De Inspectie SZW, de vroegere Arbeidsinspectie, onderzoekt de zaak. Het slachtoffer was
werkzaam bij wegenbouwbedrijf Koninklijke Sjouke Dijkstra uit Leek. De werkzaamheden zijn
vanwege zijn overlijden enkele dagen stilgelegd.

Het komt vaker voor dat wespen doden. In 2011 was een man uit België slachtoffer van een
aanval. Ongeveer 5 procent van de bevolking is ernstig allergisch voor bijen- of wespensteken.
Een toevallige ontmoeting met deze insecten kan voor hen dan ook een dodelijke afloop hebben.

Gif
Wespen, bijen of horzels zijn giftig, bij een aanval gebruiken ze de angel op hun achterlijf om hun
gifzak te legen in het slachtoffer. Ze spuiten maar een duizendste gram gif in, maar daarin zitten
enzymen en stoffen die invloed hebben op de bloedvaten, zenuwen en andere cellen in het lichaam.

http://www.ad.nl/nieuws/man-dood-door-aanval-van-wespen~a0f04290/
Logged

Een lichaam en ziel, net als Batman en zijn batmobiel
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #140 on: 06-09-2016, 20:16:52 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote

Vreemd verhaal, zou kunnen als hij het nest rechtstreeks heeft aangeraakt beschadigt.
Wespen en bijen ( uitgezonderd de Braziliaanse ) geven je een paar waarschuwingssteken, en als je dan niet maakt dat je weg komt dan krijg je die hele zwerm achter je aan.
Logged
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #141 on: 11-01-2017, 04:24:54 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote

<a href="https://www.youtube.com/v/HTu3tCKIDvE" target="_blank">https://www.youtube.com/v/HTu3tCKIDvE</a>

Daniel was op een visreisje met vrienden ten noorden van Australië in de buurt van het Groot Barrièrerif, toen ze besloten te speervissen in de zee. De Australiër zwom op een gegeven moment bij zijn groepje weg. ,,We gaan nu al zes jaar achtereen op een visuitje met z'n allen. Tijdens het speervissen hebben we al vaker haaien gezien, maar die bleven meestal op een afstandje", zei hij tegen Daily Mail.

Toen hij het beest spotte, probeerde Daniel nog weg te zwemmen. Maar de haai kwam meteen op hem af. De duiker dacht eerst nog dat het dier hem een duw zou geven, maar besefte zich dat hij zwaar in de problemen zat toen er slechts luttele meters tussen hem en de haai zaten. In een reflex stak hij de haai in zijn bek en wist te ontsnappen.

Daniel weet niet waarom de haai hem zo plotseling aanviel. Hij zegt met meerdere experts en ervaren speervissers gesproken te hebben, die het agressieve gedrag van de haai ook niet konden verklaren.

http://www.ad.nl/bizar/duiker-ontkomt-op-het-nippertje-aan-haaienaanval~a9e288ba8/
Logged
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #142 on: 16-03-2017, 02:26:15 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote



 Voor het eerst is er een fluorescerende kikker gevonden. Het dier werd per ongeluk ontdekt in de Amazone in Zuid-Amerika door onderzoekers van de Bernardino Rivadavia Natural Sciences Museum in Buenos Aires, schrijft The Guardian.

De wetenschappers onderzochten het pigment van de polka-dot boomkikkers, die veel voorkomen op het continent. De kikker in kwestie heeft in normaal licht een gevlekte bruin-groene huid, maar onder UV-licht wordt het fluorescerend groen. En dat is erg ongebruikelijk voor dieren die op het land leven.

Eerder werd zelfs gedacht dat de stoffen die voor de neonkleur zorgen niet voorkwamen in gewervelde dieren. De kans bestaat dan ook dat er ook andere amfibieën zijn die fluorescerende kleuren kunnen hebben. Julián Faivovich, één van de onderzoekers, hoopt dan ook dat de ontdekking ervoor zorgt dat wetenschappers voortaan een UV-lamp met zich meenemen bij een onderzoek.

http://www.ad.nl/buitenland/s-werelds-eerste-fluorescerende-kikker-gevonden-in-zuid-amerika~a33b63f2/
Logged
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #143 on: 30-03-2017, 10:57:41 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote





In de Brabantse Biesbosch is een hond gisteren gewond geraakt na een gevecht met een bever. Dat gebeurde toen zijn baasje, een kanoënde toerist, wilde aanleggen op een eilandje.

De hond sprong enthousiast uit de boot, waarna de bever zich bedreigd voelde en aanviel. Een dierenarts heeft de hond, die een flinke bijtwond in de schouder had, opgelapt. ,,De bever zat even verderop, die had niks, hij zwom vrolijk weg’’, aldus Joost Evenhuis van Dierenambulance Altena, die de eerste hulp verleende. ,,Dat was nog best lastig, want wij hebben natuurlijk geen boot. Via Google Maps hebben op een weg in Werkendam afgesproken die voor het baasje peddelend te bereiken was.’’

De schouder van de hond is gehecht en het dier maakt het goed. Baas en hond zijn inmiddels alweer aan het kanoën, aldus Evenhuis. Op de Facebookpagina van de dierenambulance reageren sommige mensen verontwaardigd dat het baasje de hond niet had aangelijnd. ,,Dat was hier helemaal niet aan de orde’’, zegt Evenhuis. ,,Op het moment dat hij aanlegde sprong de hond iets te enthousiast uit de kano. Dat kan gebeuren. Het is niet zo dat hij met een loslopende hond door de Biesbosch aan het struinen was.’’

http://www.ad.nl/rivierenland/hond-tot-bloedens-toe-aangevallen-door-bever~adb66601/
Logged
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #144 on: 12-04-2017, 21:48:33 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote



De Afrikaanse Megaponera-mieren, die leven van termieten, trekken in formatie ten strijde en brengen achteraf hun gewonde soortgenoten terug naar hun kolonie zodat ze er kunnen herstellen van hun verwondingen. Tot die vaststelling kwamen wetenschappers die de mierensoort bestudeerden in het Nationaal Park Comoé in Ivoorkust. Van naastenliefde is echter geen sprake, zeggen de onderzoekers.

De grote zwarte mierensoort leeft in Zwart-Afrika en valt termietenkolonies aan in een colonneachtige formatie. De mieren, die ongeveer 2 cm lang worden, hebben de bijnaam Matabele-mieren, naar de woeste Matabele-krijgers uit zuidelijk Afrika: een stam die in de jaren 1800 verschillende andere stammen aanviel.

Colonne
Verkenners van de Matabele-mierenkolonie gaan op zoek naar termietennesten. Zodra ze hun doelwit gevonden hebben, rekruteren ze tot 500 soortgenoten die ze in colonne naar de termieten leiden. Tijdens de gevechten met de termieten verliezen de mieren soms ledematen of raken ze gewond terwijl de termieten zich in hen vasthaken. De gewonde mieren scheiden dan feromonen af: een hulpsignaal dat wordt opgepikt door hun soortgenoten. 

Herstel
De niet-gekwetsten dragen de gewonde mieren en de dode termieten dan terug naar hun nest in dezelfde formatie. De colonnes zijn soms tot vijftig meter lang. Eenmaal terug in het nest verwijderen de mieren de termieten die zich aan hun gewonde collega's hebben vastgehaakt.

Mieren die een of twee van hun zes poten verloren, kunnen zich binnen 24 uur aan hun nieuwe situatie aanpassen en opnieuw even snel lopen als hun gezonde soortgenoten. Bijna alle geredde mieren namen weer deel aan nieuwe aanvallen, soms zelfs minder dan een uur na hun verwondingen. 

Geen naastenliefde
Dat de mieren hun gewonde soortgenoten niet aan hun lot overlaten "is geen altruïstisch gedrag," zegt Erik Frank van de universiteit van Würzberg in Duitsland die het onderzoek leidde. "De mieren helpen de gewonden niet uit naastenliefde. Er is een duidelijk voordeel voor de kolonie: deze gewonde mieren kunnen deelnemen aan toekomstige aanvallen en blijven een functionerend lid van de kolonie". 

"Het leek me eerst onlogisch waarom ze dit soort van hulpgedrag zouden ontwikkelen," aldus Frank. "Na verder onderzoek beseften we dat wat goed is voor het individu - het redden van de gewonden - ook goed kan zijn voor de kolonie en dat individuen bij mieren erg waardevol kunnen zijn."

http://www.hln.be/hln/nl/2661/Dieren/article/detail/3131681/2017/04/12/Ook-mieren-redden-gewonde-strijdmakkers-uit-slagveld.dhtml

Logged
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #145 on: 01-05-2017, 03:51:55 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote



 Tessa Beumer (24) uit Dalfsen is vorige week aan de dood ontsnapt tijdens een ontspannen vakantie op het zonnige strand van vakantieplaats El Médano op Tenerife, een van de Canarische Eilanden. De Dalfsense werd vlak voor de kust gepakt door de vele meters lange tentakels van een levensgevaarlijke reuzenkwal met de veelzeggende bijnaam 'Portugees oorlogsschip'. 

Tessa maakt zelf melding van het incident op haar Facebookpagina. ,,Ik ben er nog goed vanaf gekomen, maar de aanval heeft flinke wonden op mijn armen en handen achtergelaten," vertelt ze.

Het zeebeest, dat vooral in warm tropisch zeewater voorkomt, is erg giftig. Dit kan vooral mensen met een zwakke gezondheid of kinderen en mensen met een allergie  fataal worden. Aan de Atlantische kusten in Europa wordt het enorme beest ook steeds vaker gesignaleerd.
Horroraanval

,,Een heerlijk stukje zwemmen in zee veranderde plotseling in levensgevaar," blikt de 'enorm geschrokken' vakantiegangster terug op de horroraanval in zee. ,,Na de beet had ik intens veel pijn, inmiddels gaat het weer redelijk goed met me. Hopelijk genezen de wonden ook mooi. Maar een gewaarschuwd mens telt voor twee en daarom besloot ik deze gebeurtenis zoveel mogelijk bekend te maken. Want net als voor mij is deze reuzenkwal onbekend voor de doorsnee vakantieganger en die weten al helemaal niet hoe na een beet gehandeld moet worden. Omdat de kwal ook in opkomst schijnt te zijn rond Europa, vind ik dat er meer aandacht aan besteed moet worden. Kinderen en ouderen hebben een nog grotere kans om eraan te overlijden, heb ik begrepen," aldus Tessa Beumer.
Contactverzoek

Tessa wil ook in contact komen met mensen die meer weten of ook slechte ervaringen hebben met het zwemmende 'oorlogsschip'. ,,Meer informatie, vragen? Stuur mij dan een berichtje op facebook. Ik ben al aan de slag gegaan met een website waar meer informatie en mijn verhaal met foto's op komen te staan. Daarnaast kunnen mensen hun eigen ervaringen daar delen."



Allergische reactie

Het 'Portugees oorlogsschip', dat sporadisch in de Noordzee gesignaleerd wordt, behoort in biologische zin overigens niet tot de kwallenfamilie. Dit kan tot een verkeerde behandeling van de beten leiden, aangezien het gif van de verschillende poliepen van dit 'ónderwaterschip' van een andere samenstelling is dan dat van een schijfkwal. Het gif zelf doodt meestal niet, maar veroorzaakt wel veel pijn en eventueel koorts, shock, een hartaanval of ernstige ademhalingsproblemen. Een ontmoeting met het 'slagschip' kan ook fataal aflopen door in de tentakels verstrikt te raken en hierdoor te verdrinken. Een aanval kan bovendien resulteren in een allergische reactie op het gif. Zo'n 'anafylactische shock' is acuut levensbedreigend. De lichaamsvreemde stof brengt een hevige immuunreactie van het lichaam op gang.



http://www.ad.nl/binnenland/tessa-24-uit-dalfsen-overleeft-aanval-reuzenkwal-maar-net~aac3f312/
Logged
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #146 on: 13-05-2017, 04:12:45 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote



 Een Indiase fotograaf heeft onlangs een wel heel bijzonder moment vastgelegd. Op de hartverscheurende foto is een aapje te zien dat het lijkt uit te schreeuwen van verdriet, omdat de zuigeling die het in zijn armen vasthoudt geen teken van leven meer geeft.

Fotograaf Avinash Lodhi (31) legde de foto vast in de Indiase stad Jabalphur, waar hij een groep aapjes zag rondrennen. ,,Ik besloot ze te volgen'', vertelt hij. Volgens de Britse krant The Telegraph was het aapje even daarvoor gevallen en reageerde het niet meer. Al snel krabbelde het echter weer op. Het aapje bleek slechts even buiten bewustzijn te zijn geweest.

Lodhi is blij dat hij het bijzondere moment op beeld heeft vast kunnen leggen. ,,Het gebeurde allemaal zo snel. Ik had niet eens door wat er precies gebeurde toen ik de foto maakte, maar de foto is me erg dierbaar. In mijn carrière als fotograaf heb ik nog nooit zoiets gezien. Zo’n moment is bijzonder, zeker met dieren.''

http://www.ad.nl/buitenland/fotograaf-legt-bijzonder-beeld-vast-aapje-schreeuwt-het-uit-van-verdriet~ae17018f/
Logged
ToriMod
Moderator
MamjoDon
*****
Offline Offline

Posts: 10496



« Reply #147 on: 22-05-2017, 03:49:02 - GMT-1 »
Reply with quoteQuote



 Het liefdespad van een slak is al vrij glibberig. Maar dat van Jeremy, een zeldzame linksdraaiende tuinslak, lijkt helemaal in de soep te lopen. Wetenschappers hadden twee potentiële sekspartners voor de Britse slak gevonden, maar die zijn er nu met elkaar vandoor. Resultaat: 170 kleine slakjes en een eenzame Jeremy.

Arme Jeremy. Hij is de 'goede vriend' geworden, ook wel de oom van de baby-slakjes die zijn ontstaan uit de ingewikkelde driehoeksverhouding tussen de tuinslakken uit Groot-Brittannië en Spanje.

Hoe kon dit gebeuren? Bioloog en Londense slakkenwetenschapper Angus Davison van de universiteit van Nottingham doet onderzoek naar slakken wier huisje niet met de klok mee draait, maar ertegenin. Hij wilde bijzondere Jeremy laten paren. Maar omdat slakken seks hebben door langs elkaar heen te glijden, moet dat met een eveneens linksdraaiende rakker.

Davison deed daarvoor een oproep bij de Britse omroep BBC. Tot zijn grote verrassing kwam er vanuit Ipswich een telefoontje. Slakkenliefhebster Jade Melton had in haar tuin zo'n zeldzaam exemplaar gevonden. En na een ontmoeting tussen Jeremy en Lefty leken de twee heel tevreden met elkaar te zijn, ook al spatten de vonken er niet direct vanaf. ,,Ze hebben wat geflirt en afgetast, maar meer niet'', aldus het baasje van Lefty.
Opporren

    Het is datzelfde gevoel dat je krijgt als je je beste vriend voorstelt aan het meisje dat je wel ziet zitten
    Wetenschapper Agnus Davison

Geluksvogel Jeremy wachtte een nog spannender tijd, toen ook vanuit Spanje een links exemplaar naar Londen kwam. Deze Spaanse liefdesslak zou het vuur tussen de slijmerige tuinvrienden flink opporren, was de gedachte.

Maar het liep niet helemaal zoals gehoopt: Lefty viel als een blok voor de vurige Tomeu. Sterker nog, ze hadden helemaal geen oog meer voor de arme Jeremy en besloten om hun liefde voor elkaar te bezegelen met 170 babyslakjes. Allemaal met een rechtsdraaiend huisje.

,,Het is datzelfde gevoel dat je krijgt als je je beste vriend voorstelt aan het meisje dat je wel ziet zitten'', vertelt Davison aan de BBC.

Het is wetenschapper Davison er natuurlijk niet alleen om te doen het seksleven van Jeremy wat op te krikken. Hij is op zoek naar de sleutel in het dna waardoor Jeremy, Lefty en Tomeu een linksdraaiend huisje hebben. Het zou namelijk goed kunnen dat ditzelfde foutje in het genetisch materiaal ervoor zorgt dat sommige mensen meer asymmetrische lichamen hebben dan anderen. ,,We hebben goede hoop dat er uit het volgende nageslacht van de kinderen van Lefty en Tomeu wél linksdraaiende komen'', stelt Davison.

En Jeremy? Zijn dagen als eenzame vrijgezel glijden gewoon voorbij.

http://www.ad.nl/wetenschap/eenzame-slak-jeremy-krijgt-ook-geen-liefde-van-lotgenoten~a83ecd1d/
Logged
Pages: 1 ... 5 6 7 8 9 [10]   Go Up
  Reply  |  Print  
 
Jump to: