next »

[similac]

mijn zoon heeft nu zo een periode dat hij om alles en voor alles begint te huilen niet echt huilen maar dat zeuren huilen
ik stuur hem nu vaak naar de gang als hij huild
maar dat gejank werkt zo op mijn zenuwen
ik krijg er wat van
heb hem nu om 19.00 uur in bed gestopt omdat ik er niet meer tegen kon

hebben meer moeders dat dat eeuwige gejank achter je
en hoe gaan jullie er mee om

[__XX__]

hey similac, hoe oud is je kind??
Ik heb 1 van 2 en zij huilt zodra je nee zegt ik stuur haar vaaak genoeg naar de gang maar dat helpt niet als je een tik geeft werkt t al helemaal niet, negeren helaas ook niet.
Ik weet t zelf ook niet meer wat ik ermee aanmoet ik heb wel  geluk dat ze het niet op straat doet alleen thuis het is zooo vervelend dat ik soms in mijn kamer ga zitten totdat ze wat rustiger is, als ik dat niet doe krijg ze echt een ''ongeluk'', of ik zelf!!

[ml]

Ik weet niet hoor, maar waarom je kind een tik geven of naar de gang sturen als hij of zij huilt?En als je dat niet doet krijgt ze echt een "ongeluk"of jij zelf.Kijk ik weet niet waarom jou kind dat doet.Mijn oudste heeft het ook een poosje gedaan.Maar je ziet merkt zelf wel als je kinderen huilen van verdriet, of als ze huilen omdat ze dr zin niet krijgen.Misschien zijn ze wel moe van de indrukken van die dag, misschien is er iets wat ze nog niet goed kunnen vertellen en zich niet anders kunnen uiten door huilen, lekker dan als je op de gang word gezet.Ik zou zeggen je eigen niet druk maken over wat vervelend is voor jou maar wat er nu zo vervelend is voor je kind.succes ermee,slaan helpt nooit denk ik!

[similac]

Ik weet niet hoor, maar waarom je kind een tik geven of naar de gang sturen als hij of zij huilt?En als je dat niet doet krijgt ze echt een "ongeluk"of jij zelf.Kijk ik weet niet waarom jou kind dat doet.Mijn oudste heeft het ook een poosje gedaan.Maar je ziet merkt zelf wel als je kinderen huilen van verdriet, of als ze huilen omdat ze dr zin niet krijgen.Misschien zijn ze wel moe van de indrukken van die dag, misschien is er iets wat ze nog niet goed kunnen vertellen en zich niet anders kunnen uiten door huilen, lekker dan als je op de gang word gezet.Ik zou zeggen je eigen niet druk maken over wat vervelend is voor jou maar wat er nu zo vervelend is voor je kind.succes ermee,slaan helpt nooit denk ik!

ik stuur mijn zoon naar de gang omdat ik er niet meer tegen kan
en het is echt niet huilen van verdriet wat hij doet
hij is gewoon aan het zuren om van alles
zo te lezen heb jij niet zo een kind gehad
want als een kind achter je huild de hele dag dan flip je opgegeven moment

_xx_ stuurd haar dochter denk ik ook naar de gang of gaat zelf naar haar kamer omdat het gewoon teveel word en er niet meer tegen kan

mijn zoon is overigens 2 jaar

[ml]

Dat vind ik wel weer grappig dat ik niet zon kind heb gehad,en dat jij dat weet misschien heb ik wel meer geduld als jou/jullie dat zou ook kunnen he.mijn oudste is 7.Niet elke ouder "flipt"

[similac]

Dat vind ik wel weer grappig dat ik niet zon kind heb gehad,en dat jij dat weet misschien heb ik wel meer geduld als jou/jullie dat zou ook kunnen he.mijn oudste is 7.Niet elke ouder "flipt"

fijn voor je dat jij wel supper geduldig bent

ik heb ook wel geduld maar opgegeven moment kan ik er niet meer tegen
hij loopt de hele tijd achter me te janken en me andere begint ook te zeuren en te piepen want haar broertje doet het ook

beter stuur ik hem weg als dat ik hem sla of tegen hem schreeuw..........

[lisa_lisa]

niet alle moeders zijn hetzelfde en ook niet alle kinderen zijn hetzelfde. Ik heb er zelf 4 kinderen. 11jr, 8 jr, 3jr, 1jr. Nou die van 3 dwingt zodanig dat hij me ook stapelgek maakt. Dat heb ik met de oudere kinderen nooit gehad. Ik ben soms ook bang dat ik hem een pak rammel zal geven uit boosheid. Het enige wat ik nu doe ik negeren, ik sluit hem ook op in de kamer, en als hij gekalmeerd is mag hij naar buiten.  ik ben best een  geduldige moeder, maar ik ben ook teneinde raad..

[similac]

niet alle moeders zijn hetzelfde en ook niet alle kinderen zijn hetzelfde. Ik heb er zelf 4 kinderen. 11jr, 8 jr, 3jr, 1jr. Nou die van 3 dwingt zodanig dat hij me ook stapelgek maakt. Dat heb ik met de oudere kinderen nooit gehad. Ik ben soms ook bang dat ik hem een pak rammel zal geven uit boosheid. Het enige wat ik nu doe ik negeren, ik sluit hem ook op in de kamer, en als hij gekalmeerd is mag hij naar buiten.  ik ben best een  geduldige moeder, maar ik ben ook teneinde raad..

juist dat is het de hele dag dat gedwing achter je met het daarbij horende gepiep en gehuil

[mamatoo]

Soms ligt er iets anders achter dit gedrag. Probeer dit te achterhalen... stel je kind gesloten vragen. Ben je moe? Wil je even een knuffel, noem maar op. Jij weet wat voor vragen op dat moment van toepassing zijn. Soms is je kind even vastpakken en knuffelen al genoeg om het huilen te stopen, dan kun je vrage nstellen.
Mijn kind deed dat een tijdje heel kort.. Heb hem steevast gezegd: mama heb liever dat je vertelt wat er is, dan dat je huilt. Dan kan ik je beter helpen. Even een knuffel  (zodat ze zich even begrepen voelen) en het was vaak weer goed.
Ze willen gewoon even je aandacht..

Soms zijn wij moeders wel aanwezig in huis, maar erg afwezig door alle bezigheden, huishoude netc etc.. waardoor je kind het gevoel heeft je niet te bereiken. Ff alles laten liggen, aandacht geven.. en dan kunnen jullie allebei verder.
Laat de troep even liggen, neem hem/haar op schoot.. vijf minuutjes.. en je ziet dat ze na een tijdje vanzelf van je schoot afglijden om weer te gaan spelen. Ze hebben even hun aandacht gehad...

Het is een kwestie van veel praten (vertel mama wat er is) en veel herhalen (als je alleen huilt, maar niet vertelt wat er is, kan mama je niet helpen), maar het helpt.
Nu zegt de mijne gewoon 'mama, ik ben moe'. Nou schat, ga maar ff liggen, ff een boekje lezen.. of we gaan ff lekker zitten met een kopje thee. Daar maak ik tjid voor...

In de gang zetten etc helpt niet. Het kind voelt zich alleen maar niet begrepen of als een last (omdat hij/zij weg moet)

Succes.

Let niet op de fouten, heb snel getypt.

[lisa_lisa]

lieve mamatoo,
geloof me het helpt echt niet bij alle kinderen, ik heb het echt wel met praten, knuffelen e.d geprobeerd, het werd zelfs erger, dus nu na echt 1 jr, heb ik wel het gevoel dat negeren helpt. en ik weet zeker dat ook de andere moeders niet meteen hun kinderen op de gang hebben gezet. bij is het ook geen kwestie van geen tijd hebben voor hem, want ik werk niet, en ik heb een huishoudster, dus ik besteed weinig tijd aan het huishouden. ik ben ook geen straattype of modepop, al mijn tijd is voor mijn gezin. dus......

[Mamatoo]

Natuurlijk, verschillende kinderen, verschillende manieren van aanpak.
Vaak is het ook zo dat kinderen 'verslaafd' raken aan de aandacht die ze krijgen met dat gehuil.. ook al is het negatieve aandacht van mama. En in dat geval is negeren echt het beste, maar ook praten. Zeggen dat je het gedrag (dus niet het kind) afkeurt, dat je liever hebt dat hij praat ipv zeurt en dat je er in het vervolg NIET meer op reageert en dit ook volhouden. En de volgende keren hetzelfde... een keer waarschuwen en dan negeren...

Negeer vervelende gedrag en beloon goede gedrag. Zeg, als hij lekker rustig aan het spelen is, Goh Jantje, wat ben je lief aan het spelen (je ziet hem dan helemaal glimmen ;-)). Beloon elke keer het goede gedrag ("Wat ben je lief/netjes aan het spelen/kleuren etc etc" of 'wat doe je dat goed/ wat een grote jongen dat je zo goed vertelt wat er aan de hand is' etc...) en je ziet met de tijd verschil.

Kinderen zijn vaak, in de leeftijd van 0 t/m 4 jaar niet verschillend (behalve als er iets aan de hand is, ADHD/ADD/autisme), het is de aanpak die uiteindelijk verschillende kinderen van ze maken.

Succes.

[similac]

Natuurlijk, verschillende kinderen, verschillende manieren van aanpak.
Vaak is het ook zo dat kinderen 'verslaafd' raken aan de aandacht die ze krijgen met dat gehuil.. ook al is het negatieve aandacht van mama. En in dat geval is negeren echt het beste, maar ook praten. Zeggen dat je het gedrag (dus niet het kind) afkeurt, dat je liever hebt dat hij praat ipv zeurt en dat je er in het vervolg NIET meer op reageert en dit ook volhouden. En de volgende keren hetzelfde... een keer waarschuwen en dan negeren...

Negeer vervelende gedrag en beloon goede gedrag. Zeg, als hij lekker rustig aan het spelen is, Goh Jantje, wat ben je lief aan het spelen (je ziet hem dan helemaal glimmen ;-)). Beloon elke keer het goede gedrag ("Wat ben je lief/netjes aan het spelen/kleuren etc etc" of 'wat doe je dat goed/ wat een grote jongen dat je zo goed vertelt wat er aan de hand is' etc...) en je ziet met de tijd verschil.

Kinderen zijn vaak, in de leeftijd van 0 t/m 4 jaar niet verschillend (behalve als er iets aan de hand is, ADHD/ADD/autisme), het is de aanpak die uiteindelijk verschillende kinderen van ze maken.

Succes.

mamatoo

heb jij kinderen en hoeveel

[lisa_lisa]

Kinderen niet verschillend? Ik heb er 4 en ze verschillen allemaal.

[Mamatoo]

Natuurlijk, verschillende kinderen, verschillende manieren van aanpak.
Vaak is het ook zo dat kinderen 'verslaafd' raken aan de aandacht die ze krijgen met dat gehuil.. ook al is het negatieve aandacht van mama. En in dat geval is negeren echt het beste, maar ook praten. Zeggen dat je het gedrag (dus niet het kind) afkeurt, dat je liever hebt dat hij praat ipv zeurt en dat je er in het vervolg NIET meer op reageert en dit ook volhouden. En de volgende keren hetzelfde... een keer waarschuwen en dan negeren...

Negeer vervelende gedrag en beloon goede gedrag. Zeg, als hij lekker rustig aan het spelen is, Goh Jantje, wat ben je lief aan het spelen (je ziet hem dan helemaal glimmen ;-)). Beloon elke keer het goede gedrag ("Wat ben je lief/netjes aan het spelen/kleuren etc etc" of 'wat doe je dat goed/ wat een grote jongen dat je zo goed vertelt wat er aan de hand is' etc...) en je ziet met de tijd verschil.

Kinderen zijn vaak, in de leeftijd van 0 t/m 4 jaar niet verschillend (behalve als er iets aan de hand is, ADHD/ADD/autisme), het is de aanpak die uiteindelijk verschillende kinderen van ze maken.

Succes.

mamatoo

heb jij kinderen en hoeveel

Ja, heb er twee. Jongens...

[Mamatoo]

Kinderen niet verschillend? Ik heb er 4 en ze verschillen allemaal.

Ja, natuurlijk, in karakter zijn alle kinderen verschillend. Maar dat bedoelde ik niet.
Ik heb twee jongens. Ja, ook verschillend. De een is een strebertje zoals ik, de andere juist een dromer. Bij de een hoef ik iets een keer te zeggen, bij de laatste drie keer. Dus, ik moet rekening houden met het karakter, maar hier in huis gelden dezelfde regels voor iedereen... wat voor karakter dan ook.

Wat ik meer bedoelde was dat als kinderen geboren zijn, ze echt niet weten hoe en wat. Ze krijgen het 'hoe en wat' mee naarmate ze ouder worden. Dan krijgen ze door hoe ze mama en/of papa het beste kunnen 'bewerken'. Als ik lang genoeg piep, krijg ik mijn zin. Of als ik een pruilmondje trek, komt ze wel. Of als... noem maar op.
Een kind gaat niet zomaar lopen huilen/piepen. Dat doet hij om een reden Hij wil iets, desnoods je negatieve aandacht... maar hij wil iets.

Door te allen tijde consequent te zijn, vanaf baby, smoor je als ouder dit gedrag in de pan. Men zegt dat een baby tot een jaar of twee niet weet wat 'nee' betekent. Nou, bij mij kregen ze al vanaf baby 'nee' te horen als iets niet mocht. Ik bleef het handje weghalen bij datgene wat hij niet mocht en zei steeds heel duidelijk nee, dat mag niet. En geloof me, als baby van een paar maanden wisten ze echt wel wat 'nee' was. 
Een baby is schattig, maar hoe schattig ook, ik lach niet om alles wat ze doen en 'nee' is gewoon 'nee' (bij kattekwaad, bewust of onbewust).
Ik moet zeggen dat ik een redelijk strenge (niet te verwarren met autoritair) en consequente mama ben. 
Het bovenstaande als voorbeeld....

Maar goed, ik spreek vanuit mijn gezin en situatie en vanuit mijn opleiding en ervaring met kinderen. Kinderen proberen altijd hun grenzen te verleggen en zullen dit blijven doen. Het is aan jou als moeder om 1. rustig te blijven/reageren op het negatieve aandacht vragen en 2. consequent te blijven. Ik heb ook veel moeten herhalen, maar het heeft zijn vruchten afgeworden, want die problemen spelen bij ons niet. Zowel die van 5 als die van 3 vertellen in 'woorden' wat er aan de hand is en niet in 'gedrag'. Veel makkelijker dus om ze te helpen/tegemoet te komen...

Op een gegeven moment merken ze wel dat dat gezeur niet helpt... ook al vlieg je als moeder tegen het plafond aan en heb je het 100 keer herhaald... blijf rustig en hou vol want je zal zien... bij de 101e herhaling geeft hij het op. (en zal dan iets anders zoeken om zijn grens mee te verleggen, maar ach... dat zijn kids  ).